شريف ، او را در سردابى دفن نمودند . و فرزند جليلش : مير محمد رضا ، عالم فاضل تقى نقى ، ماهر در فقه و حديث بوده ، محترز از لذّات و منعزل از خلق بوده . بعد از پدرش مدّت سى سال در مدرسه سلطانيه تدريس و در جامع عباسى امامت داشته ، در ماه رجب سنه 1238 در اصفهان وفات كرده ، جنازه اش را به نجف اشرف حمل نمودند . « 1 » و فرزند جليلش : مير محمد صادق ، عالم فاضل كامل ورع تقى نقى ، جامع معقول و منقول و مدرّس در اغلب علوم بوده . اكثر علماء بلاد از تلامذه او بودند . امامت كرد در جامع عباسى مدت سى و دو سال . از هد اهل زمان خود بوده ، چهل سال روزه گرفته و به اندك چيزى تعيش كرده و در مدت عمر خود در مجلس حكّام و سلاطين داخل نشده مگر يك شب به جهت محاجّه با ميرزا على محمد باب . « 2 » اخذ كرده بود علم فقه را از محقق قمى [ صاحب قوانين ] و شيخ محمد تقى صاحب حاشيه بر معالم ، و علم حكمت و كلام را از مولى على نورى و ملا محراب و ملا اسماعيل خواجوئى [ واحد العين ظاهراً ] . « 3 » در سنه 1207 متولد شده و در چهاردهم رجب سنه 1272 بعد از تحويل شمس به شش ساعت وفات فرمود . « 4 » و عجب آن

--> ( 1 ) . وى پنج برادر داشته كه يكى از آنان به نام حاج ميرزا ابو القاسم نزد شيخ محمد تقى رازى و ميرزا ابو القاسم قمى تحصيل كرده است . ( 2 ) . وى پس از اين مناظره كتابى در اثبات وجود حضرت ولى عصر ( عج ) به نام « كشف الحق » تگاشته كه چاپ سنگى شده و در سال 1361 ش نيز با تصحيح سيد داود ميرصابرى چاپ شد . ( 3 ) . وى شرح لمعه و حاشيه آقا جمال خوانسارى را در سال 1229 ق به همراه جمعى از طلاب نزد استاد عالم كامل محقّق مدقّق فاضل نحرير ملا محمد على نورى مازندرانى تلمذ كرد . فهرست نسخه هاى خطى اصفهان ص 280 . ( 4 ) . سيد ابو الفضل خاتون آبادى مى نويسد : صبح روز سيزدهم به والد ماجد بنده الحاج مير محمد حسين فرموده بود : حسين ! كتاب ها را جمع كن و مهر مرا بياور بشكن . امشب بعد از نماز مغرب و عشا من مى ميرم . كشف الحق ، ص 6 .